Ik ben 10 jaar samen met de liefde van mijn leven. Hij heeft altijd al een hogere sex drive gehad dan ik. Dat is regelmatig te sprake gekomen ( we zijn altijd eerlijk en open naar elkaar toe) en dan gaat het steeds even weer beter. Nu ben ik door gynaecologische problemen onder behandeling ( voorstadium) Ik voel me totaal niet vrouwelijk meer en mijn zin in sex is dan ook nihil… Ik weet gewoon echt niet hoe ik mijn zin weer terug moet krjgen :-( Ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat het voor mijn man erg moeilijk is om daar mee om te gaan. Zelfs als ik hem aan het plezieren ben, krijg ik geen zin.. Hij heeft aangegeven dat hij daar erg moeite mee heeft en dat er een kans is dat hij in de toekomst het bij een ander gaat zoeken/vinden.  Wat mijn ziekte betreft is de kans groot dat ik in de toekomst geen sex meer kan hebben. Ik kan daar mee leven, ik kan tenslotte zonder sex. Ik zou begrijpen dat het kan gebeuren, want zwart/wit gezien, wat je thuis niet krijgt, ga je bij een ander zoeken. Maar het idee dat hij het misschien ooit met een ander gaat doen, maakt me zo verdrietig en boos. Boven dien voel ik me al schuldig, omdat ik hem niet kan geven wat hij wil/nodig heeft. Hij ziet lust (sex) los van de liefde die hij voelt voor mij en hij zal dan ook nooit bij me weggaan, daar maak ik me ook geen zorgen om. Ik weet dat hij het liefst de sex met mij heeft, maar we beseffen allebei dat ik ben wie ik ben en hij ook en dat blijkt nu een struikelblok te worden.

Ik ben zowieso een persoon die irrationele gedachtes kan hebben, dus ik kan dan ook al 20 scenarios in mijn hoofd hebben, die nooit gaan gebeuren en ben mezelf gek aan het maken. Ik hoop dat er iemand is, die dit begrijpt en eventueel tips heeft voor mij om hiermee om te gaan. 

Liefs,